U Bradini kod Konjica, 19. maja, obeležava se 34. godišnjica od brutalnih zločina koje su počinile muslimanske i hrvatske jedinice, kada je ubijeno 48 meštana ovog srpskog sela, dok su ostali proterani i odvedeni u logore. Predsednik SNSD-a Milorad Dodik ističe da je tada ugašen život mnogih nevinih civila, uključujući decu, žene i starije osobe, samo zato što su nosili srpsko ime i slavili svoju krsnu slavu.
Dodik naglašava da je tišina koja se nadvila nad Bradinom pre 34 godine i dalje prisutna, simbolizujući spaljena srpska ognjišta, ugašene slavske sveće i oskrnavljen mesni hram. U periodu od 25. do 27. maja 1992. godine, bošnjački i hrvatski zločinci su bacili 26 tela u jamu ispred pravoslavnog Hrama Vaznesenja Gospodnjeg u Bradini. U logorima su izgubila život još 22 srpska civila, a pet osoba se i dalje vodi kao nestalo.
Dodik ističe da su zločinci, okupljeni oko tadašnjih muslimanskih vođa, izvršili napad na vekovna srpska ognjišta u Bradini, ubijajući i zatvarajući sve što je nosilo srpsko ime. Prema njegovim rečima, oko 3.000 naoružanih pripadnika paravojnih formacija napalo je nedužne meštane, ubijajući ih na brutalan način. U samo dva dana, od 25. do 27. maja 1992. godine, poginulo je 48 civila, dok je 330 civila bilo zatočeno u logorima gde su mučeni.
Dodik navodi da su slabo naoružani meštani, koji su pokušali da se brane, bili nemoćni da se suprotstave ovom brutalnom napadu. Selo je potpuno uništeno, a Crkva Vaznesenja Gospodnjeg, koja je sagrađena 1938. godine, zapaljena i srušena. On takođe ističe brutalnost zločina, naglašavajući da su zločinci plaćali Rome da vežu noge ubijenih Srba i da njihova tela konjima vuku do jame.
Dodik ukazuje na to da su mnoge srpske žene, sestre i majke bile žrtve silovanja i brutalnog ponašanja zločinaca. Za ove zločine, kao i za mnoge druge nad Srbima, još niko nije odgovarao, jer se pred Sudom BiH vode maratonski procesi koji nemaju kraja, dok se čeka da počinioci i svedoci „biološki nestanu“.
On dodaje da je dužnost svih da se setimo nevino stradalih, da pamtimo njihove žrtve i da govorimo o njima dostojanstveno. Mnoge srpske kuće i hramovi su uništeni tokom rata, i ne smemo dozvoliti da zaborav prekrije istinu o našem stradanju. Republika Srpska i sloboda koju danas imamo skupo su plaćene, i ne smemo sebi dozvoliti zaborav.
Dodik zaključuje da, dok god se sećamo svojih žrtava, one će živeti i njihova imena se neće zaboraviti. Zaborav bi predstavljao ponovni zločin nad vlastitim žrtvama, zbog čega je važno da se o ovim događajima govori i piše kako bi se očuvala istina o stradanjima srpskog naroda u Bosni i Hercegovini.
Na ovaj način, obeležavanje godišnjice zločina u Bradini postaje ne samo trenutak sećanja, već i prilika da se javno istakne potreba za pravdom i istinom u vezi sa sudbinom srpskog naroda tokom ratnih sukoba. Srpski narod mora nastaviti da se bori za pravdu i istinu, osiguravajući da se ovakvi zločini nikada ne zaborave.
