Arheolozi u severozapadnoj kineskoj provinciji Šansi napravili su značajno otkriće otkrivanjem kompleksa od 31 grobnice, koje datiraju skoro 3.000 godina unazad. Ovaj nalaz predstavlja važan doprinos proučavanju političkog i društvenog razvoja tog vremena. Ugrobnica su pronađeni brojni artefakti, uključujući predmete od bakra, žada, kamena i školjki.
Grobnice su deo arheološkog lokaliteta Čangčun, koji se nalazi u okrugu Fuping, u gradu Vejnan. Istraživanja su započela u avgustu 2022. godine, a sprovode ih Institut za arheologiju provincije Šansi, Muzej Vejnan i lokalne vlasti za kulturu i turizam. Tokom istraživanja, arheolozi su takođe otkrili pet jama sa ostacima bojnih kola i konja, što dodatno naglašava značaj ovog nalaza.
Prema rečima Li Janfenga iz Instituta za arheologiju Šansija, grobnice se mogu klasifikovati u četiri različite kategorije na osnovu njihovog oblika i strukture, što ukazuje na jasne hijerarhijske razlike među njima. Grobnice označene kao M1 i M2 pripadaju višem društvenom rangu i sadrže po tri sloja kovčega, što ukazuje na status i značaj onih koji su u njima sahranjeni.
Iz ovih grobnica iskopano je više od 300 predmeta, uključujući artefakte od bakra, žada, kamena i školjki. Posebno se ističu ukrasi od žada sa motivima ljudi i zmajeva, kao i kameni muzički instrumenti. Ovi predmeti predstavljaju ne samo umetničke, već i kulturne vrednosti tog doba.
U manjim grobnicama, arheolozi su pronašli samo pojedinačne kovčege, bez bronzanih predmeta, dok su se u njima uglavnom nalazile keramičke posude i ukrasi od školjki, što sugeriše da su u njima bili sahranjeni obični ljudi, a ne članovi viših društvenih slojeva. Ova razlika u sahranjivanju može pomoći u razumevanju društvene strukture tog vremena.
Upoređivanjem keramičkih i bronzanih predmeta, kao i analizom ljudskih ostataka iz grobnica M1 i M2, arheolozi su utvrdili da ovi nalazi potiču iz srednjeg do kasnog perioda Zapadne Džou dinastije, koja je trajala od 1046. do 771. godine pre nove ere. Ova dinastija je bila poznata po svom političkom i kulturnom uticaju u kineskoj istoriji.
Iako se grobnice razlikuju po rangu, one su raspoređene na uređen način, što ukazuje na postojanje porodičnog sistema sahranjivanja i centralizovanog javnog groblja. Li je napomenuo da zbog nedostatka natpisa na pronađenim predmetima, identitet sahranjenih još uvek ne može biti sa sigurnošću potvrđen. Ovaj nedostatak informacija predstavlja izazov za arheologe, ali i podsticaj za dalje istraživanje.
Ovo otkriće pruža važne materijalne dokaze koji su od značaja za proučavanje političkog i društvenog uređenja Zapadne Džou dinastije u ovom regionu. Razumevanje tih odnosa može pomoći u rekonstruisanju složene istorije Kine, kao i u shvatanju načina na koji su se razvijale društvene strukture kroz vekove.
U zaključku, arheološka istraživanja u provinciji Šansi doprinose našem razumevanju drevne kineske civilizacije i njenog društvenog uređenja. Ovakvi nalazi ne samo da obogaćuju naše znanje o prošlosti, već i otvaraju nove puteve za istraživanje i razumevanje kulturnih identiteta koji su oblikovali istoriju ovog dela sveta.
