Naučnici su napravili značajan korak u unapređenju vantelesne oplodnje (VTO) kod starijih žena, jer su prvi put uspeli da „podmlade“ ljudske jajne ćelije. Ovi rezultati istraživanja, objavljeni u britanskom listu „Gardijan“, otkrivaju potencijalnu metodu za poboljšanje stope uspeha fertilizacije kod starijih žena, koje se često suočavaju sa genetskim greškama u embrionima usled starenja.
Tokom istraživanja, naučnici su otkrili da se defekti povezani sa starenjem mogu smanjiti dodavanjem ključnog proteina poznatog kao šugošina 1 (Shugoshin) jajnim ćelijama. Ovaj protein igra važnu ulogu u očuvanju hromozoma tokom podela ćelija, a njegovo prisustvo može pomoći u smanjenju rizika od hromozomskih abnormalnosti.
Eksperimenti su sprovedeni na jajnim ćelijama koje su donirane na klinici u Kembridžu. Rezultati su pokazali da su tretirane ćelije imale skoro upola manju verovatnoću hromozomskih defekata u poređenju sa netretiranim ćelijama. Ova otkrića ukazuju na to da bi primena ovog proteina mogla značajno poboljšati kvalitet jajnih ćelija kod starijih žena, čime bi se povećale šanse za uspešnu trudnoću.
Naime, starije žene često imaju niže šanse za prirodnu trudnoću, a VTO je često jedina opcija. Tokom procesa VTO, jajne ćelije se uzimaju iz ženskog tela, a zatim se oplode spermatozoidima u laboratorijskim uslovima. Nakon oplodnje, embrioni se vraćaju u matericu žene. Međutim, povećan broj hromozomskih grešaka kod starijih žena može dovesti do neuspjeha postupka, pobačaja ili genetskih poremećaja kod novorođenčadi.
Istraživači se nadaju da će ova inovacija omogućiti ženama koje se suočavaju sa problemima plodnosti da imaju veće šanse za uspeh. „Ovo je uzbudljivo otkriće koje može promeniti pristup vantelesnoj oplodnji i pružiti nadu mnogim ženama koje žele da postanu majke, ali se suočavaju sa izazovima starenja“, izjavio je vođa istraživačkog tima.
Osim potencijalnih koristi za starije žene, ovo istraživanje takođe može imati šire implikacije za razumevanje starenja i plodnosti. Starenje jajnih ćelija je kompleksan proces koji može uticati na mnoge aspekte reproduktivnog zdravlja. Razumevanjem mehanizama koji uzrokuju starenje jajnih ćelija, naučnici bi mogli razviti nove strategije za očuvanje plodnosti kod žena.
Pored toga, ovo istraživanje može otvoriti vrata za dalja istraživanja u oblasti regenerativne medicine. S obzirom na to da se slični principi mogu primeniti na druge tipove ćelija, može se postaviti pitanje da li bi podmlađivanje ćelija moglo imati koristi i u lečenju drugih stanja povezanih sa starenjem.
Ipak, istraživači naglašavaju da su potrebna dodatna istraživanja kako bi se potvrdili ovi rezultati i kako bi se utvrdili dugoročni efekti primene ovog proteina na ljudske jajne ćelije. Takođe, važno je razmotriti etičke aspekte ovakvih intervencija, posebno kada je reč o reproduktivnim tehnologijama.
U zaključku, podmlađivanje ljudskih jajnih ćelija predstavlja obećavajući pravac u istraživanju plodnosti i vantelesne oplodnje. Ova otkrića mogu doneti nadu mnogim ženama koje se suočavaju sa izazovima plodnosti zbog starenja, ali takođe postavljaju i nova pitanja o budućnosti reproduktivne medicine. Sa daljim istraživanjima i razvojem novih tehnologija, moguće je da ćemo u narednim godinama videti značajne promene u pristupu lečenju neplodnosti i unapređenju zdravlja žena.
