Sveštenici i verski službenici u Srbiji podložni su istim pravilima za penzionisanje kao i ostali građani. Da bi ostvarili pravo na penziju, potrebno je da ispune dva osnovna uslova: da imaju najmanje 15 godina radnog staža i da dostignu 65 godina života. Ova pravila su jasno definisana i važe za sve, bez obzira na zanimanje, pa tako i za one koji rade u crkvi.
Prema informacijama iz Republičkog fonda za penzijsko i invalidsko osiguranje (PIO fond), visina penzije sveštenika i drugih verskih službenika obračunava se na osnovu uplaćenih doprinosa tokom godina provedenih u službi. Sveštenici se klasifikuju kao osiguranici samostalnih delatnosti, a PIO fond ne vodi evidenciju o penzionerima prema vrsti zanimanja, što znači da nije dostupna tačna informacija o broju bivših sveštenika koji trenutno primaju penziju.
Mnogi građani imaju utisak da sveštenici uživaju u visokim primanjima tokom svog radnog veka, što može stvoriti pogrešnu predstavu o njihovim penzijama. Nažalost, ne postoje precizni podaci o visini penzija sveštenika jer PIO fond ne vodi evidenciju prema zanimanjima, već prema kategorijama osiguranika, kao što su zaposleni ili samostalni delatnici.
U Srbiji trenutno ima oko 1,66 miliona penzionera. Najviša penzija iznosi 255.000 dinara, dok najniža penzija za zaposlene i samostalne delatnosti iznosi 31.092 dinara. Najniža poljoprivredna penzija je 24.443 dinara, dok je prosečna penzija u zemlji 50.658 dinara. Sveštenici, kao i ostali osiguranici samostalnih delatnosti, primaju penzije koje zavise od njihovih uplata doprinosa.
U skladu sa važećim zakonima, najniža penzija za osiguranike iz kategorije zaposlenih i samostalnih delatnosti iznosi 31.092,11 dinara. Najviša penzija, koja se odnosi na sve kategorije osiguranika, može dostići iznos od 286.368,57 dinara, ali se ove cifre ne odnose isključivo na sveštenike.
S obzirom na to da PIO fond ne vodi posebnu evidenciju o iznosima penzija sveštenika, ostaje nejasno kolika su realna primanja ovih verskih službenika nakon penzionisanja. Ova situacija može doprineti stvaranju različitih percepcija u javnosti o finansijskom statusu sveštenika.
U zaključku, sveštenici u Srbiji imaju ista prava i obaveze u vezi sa penzionisanjem kao i svi ostali građani. Visina njihovih penzija zavisi od uplaćenih doprinosa tokom radnog veka, a postojeći podaci o visini penzija ne omogućavaju uvid u specifične iznose koje bivši sveštenici primaju. Ova tema ostaje važna za dalju diskusiju o statusu verskih službenika u društvu i njihovoj finansijskoj sigurnosti nakon završetka radnog veka.
