Visoki krivični sud (VKS) Hrvatske danas je donio pravosnažnu presudu protiv Vojislava Medića (69), bivšeg istražnog sudije Vojnog suda u Beogradu, smanjivši mu kaznu sa 14 na 12 godina zatvora zbog ratnog zločina protiv ratnih zarobljenika. Ova presuda se odnosi na događaje u logorima u Sremskoj Mitrovici i Stajićevu tokom 1991. i 1992. godine.
Iako se u saopštenju suda ne navodi identitet osuđenog, hrvatski mediji potvrđuju da je reč o Mediću, koji je uhapšen u junu 2022. na granici između Hrvatske i Srbije, nakon čega je zadržan u pritvoru. Prvostepeni sud u Osijeku osudio ga je na 14 godina zatvora zbog nehumanog postupanja prema ratnim zarobljenicima.
U obrazloženju presude, VKS je naveo da je Medić kao jedan od ispitivača u logorima fizički zlostavljao zarobljenike, izlagao ih ponižavajućim postupcima i primenio razne vrste torture kako bi ih prisilio na davanje iskaza koji su njemu odgovarali. Prema navodima, tokom ispitivanja je korišćeno nasilje poput udaraca gumenim crevima, pendrekom i pretnji nožem, čime je naneta velika patnja i povrede zarobljenicima.
Presuda je naglasila da je Medić postupao sa direktnom namerom, što je otežavajuća okolnost. Njegovo delovanje je imalo za cilj iznuđivanje priznanja za izmišljene zločine, čime se pokušavalo opravdati masovna ubistva u Vukovaru i drugim mestima. VKS je takođe konstatovao da je Medić bio visoko obrazovana osoba, pravnik koji je trebao biti upoznat sa međunarodnim konvencijama, ali je svesno postupao suprotno tim normama.
Na prvostepeni sud je kao olakšavajuću okolnost uzeo to što Medić do sada nije bio krivično ili prekršajno kažnjavan. Međutim, sud je istakao da je njegovo ponašanje bilo okrutno i bezosećajno, što je rezultiralo dugotrajnim fizičkim i psihičkim posledicama za žrtve. Ove posledice su nepopravive čak i više od 30 godina nakon počinjenja dela.
Visoki krivični sud smatra da kazna od 12 godina zatvora može ostvariti svrhu kažnjavanja, uključujući jasnu društvenu osudu dela koje je počinjeno. Medićeva odbrana tokom suđenja tvrdila je da je on bio preopterećen poslovima kao istražni sudija i da nije mogao istovremeno biti ispitivač u logorima, što je dovelo do njegovog negiranja krivice.
Ova presuda otvara nova pitanja o odgovornosti pojedinaca u kontekstu ratnih zločina i važnosti pravde za žrtve. U narednim danima očekuje se da će se situacija dalje razvijati, a javnost ostati zainteresovana za ishod ovog slučaja.
