Neki ljudi „prodišu“ tek kada odu u penziju, a tada žele da im sve bude potaman, uključujući i stan ili kuću u kojoj će provesti starost. U tom periodu, mnogi penzioneri odlučuju da promene svoj životni prostor. Neki se presele u komšiluk kako bi deci oslobodili veći stan, dok drugi biraju manja mesta, kao što su planine ili drugi gradovi, smatrajući ih privlačnijim opcijama koje nude bolji život uz manje troškove.
U inostranstvu, penzioneri često biraju lokacije sa toplijom klimom poput Floride, koja je jedna od najpoželjnijih destinacija za starije od 65 godina u SAD-u. U Europi, popularne destinacije uključuju Portugal, Španiju, Austriju, Italiju i Sloveniju. U regionu, mnogi penzioneri biraju da starost provedu u Ohridu i Trebinju, dok se u Srbiji najčešće odlučuju za Vrnjačku Banju, Soko Banju, Koviljaču, Zlatibor, Novi Sad, Niš, Sremske Karlovce, a sve više i Sombor.
Aleksandra Mihajlović sa portala 4zida.rs ističe da među penzionerima starijim od 65 godina postoji specifičan obrazac. Većina njih ne želi drastične promene sredine, te najčešće kupuju nekretnine u istom delu grada u kojem su živeli prethodnih 20 ili 30 godina. Penzioneri se teško odriču infrastrukture na koju su navikli, kao što su apoteke, pijace, lekari, a često i komšije. Zbog toga se „penzionerske zone“ u Beogradu praktično ne menjaju godinama.
Kada je reč o tipovima nekretnina, penzioneri najčešće biraju jednosobne i dvosobne stanove do 55 kvadrata. Ova kupovina je deo procesa životnog restrukturiranja, gde se smanjuje kvadratura, povećava komfor i smanjuju troškovi održavanja. U Srbiji, penzioneri retko kupuju stanove „od nule“, jer njihova kupovna moć ne dozvoljava samostalno finansiranje kupovine manjeg stana. Umesto toga, najčešći scenario je prodaja većeg porodičnog stana i kupovina manjeg, funkcionalnijeg stana, često bliže deci ili zdravstvenim ustanovama.
U Beogradu, penzioneri se najčešće presele ili ostaju u delovima grada koji im omogućavaju jednostavan i praktičan način života, kao što su Zvezdara, Čukarica, Voždovac, Mirijevo i pojedini blokovi Novog Beograda. Aleksandra Mihajlović dodaje da penzioneri biraju naselja sa dobrim domovima zdravlja, frekventnim autobuskim linijama i stabilnim cenama nekretnina. Cene kvadrata u tim zonama kreću se od 2.000 do 3.000 evra po kvadratu, što omogućava prodaju većeg stana i kupovinu manjeg, uz mogućnost da deo novca ostane.
Prema podacima PIO fonda, u Beogradu živi 393.646 korisnika penzija, a svaki sedmi na Novom Beogradu. Opštine sa najbrojnijim penzionerima su Palilula, Čukarica, Zemun, Zvezdara i Voždovac.
Sve u svemu, penzioneri u Srbiji nastoje da pronađu mesta koja im obezbeđuju kvalitetan život, bez obzira na promene koje donosi penzija. Smanjenje kvadrature stanova, ali i blizina važnih sadržaja, čini njihove nove životne prostore prijatnijim i funkcionalnijim. Ovaj trend pokazuje da penzioneri, iako su u novoj fazi života, i dalje teže održavanju kvaliteta i komfora, birajući pažljivo gde će provesti svoje zlatne godine.
